Abdülmecid b. Nasûh et-Tosyavî el-Amâsî (Ö. 996/1588) ve ʿArafâtü’l- ‘Ârifîn İsimli Eseri

Özet

Kırk hadîs, hadîs edebiyatından en çokeser yazılan alanlardan biridir. Hadîs ve hadîs ilimleri ile iştiğal edenbirçok âlimin kırk hadîs çalışması bulunmaktadır. Kırk hadîs edebiyatınakatkıda bulunan âlimlerden biri de XVI. yüzyıl Osmanlı müelliflerindenAbdülmecîd b. Nasûh b. İsrâîl’dir (ö. 996/1588). Farklı ilim dallarında kendiniyetiştiren Abdülmecîd Efendi, tefsîr, hadîs, fıkıh, tasavvuf, eğitim, edebiyatve ahlâk gibi sahalarda çok sayıda eser kaleme almıştır. Bu makalede,Abdülmecîd Efendi’nin ʿArafâtü’l-ʿârifîn li’l-vuḳūf fi mevḳıfi ʿibâdeti rabbi’l-ʿâlemîn fî eḥâdîs̱i Seyyidi’l-murselîn isimlikırk hadîs çalışması incelenmiştir. Bu eser bir kırk hadîs derlemesi olmasınarağmen içerisinde otuz dokuz hadîs nakledilmiştir. Müellif tarafından herbirhadîsin XVI. yüzyıl Osmanlı Türkçesi ile manzûm ve mensûr tercümesiyapılmıştır. Hadîslerin daha iyi anlaşılması sağlamak amacıyla bazı kelâm,fıkıh, tasavvuf, ahlâk ve hadîs konularına değinilmiştir. Birkaç rivâyetdışında bu eserdeki hadîslerin kâhir ekseriyetinin Sahîhayn’dannakledilmiş olduğu görülmüştür. Ayrıca bu çalışmada, ʿArafâtü’l-ʿârifîn’deki manzûm hadîs tercümelerinin transkripsiyonu yapılmış vevezinleri hakkında bilgi verilmiştir. “Forty hadith” is one of the field in which mostwritten works in the Hadith literature. Many scholars who have been engaged inthe Hadith sciences have at least one forty hadith compilations. One of thescholars who contributed to forty hadith literature is Abdulmecīd b. Nasūh b.Israel (d. 996/1588) who was one of the Ottoman writers in the sixteenthcentury. Abdulmecīd, who educated himself in different disciplines, wrote manybooks on fields such as tafsîr, hadith, fiqh, sufism, education, literature andmorality. Forty hadith work of Abdulmecīd named ʿArafâtü’l-ʿârifîn li’l-vuḳūf fi mevḳıfi ʿibâdeti rabbi’l-ʿâlemîn fî eḥâdîs̱i Seyyidi’l-murselîn have been examined in this article.Although this work was a collection of forty hadiths, one hadith was omittedand thirty-nine hadiths were narrated. Each hadith was translated by the authorwith the sixteenth century Ottoman Turkish as poetry and prose. Some of theterms of theology, fiqh and hadith were discussed in order to provide a betterunderstanding of the hadiths. It was seen that the hadiths of this work werenarrated mostly from Sahîhayn except for a few. Poetic translation ofthe hadiths of Arafâtü’l-ʿârifîn were alsotranscribed and given about their measures (vezin) in this study.